Met de temperatuur worden ook de marathonschema’s aangepast

Lopen

BEST - Het plotselinge warme weer – het was zondag in Rotterdam 21 graden – noopte de marathonlopers van AV Generaal Michaëlis hun plannen bij te stellen. Frank Coppelmans viel met kramp terug tot 4 uur en 49 minuten. En Roxanne Schuitemaker? Ze debuteerde op de klassieke afstand van ruim 42 kilometer knap in 4 uur en 12 minuten: “Het was super, héél super.”

Verder zuidwaarts, in de marathon van Zwalm in het bekende glooiende landschap van de Ronde van Vlaanderen, liep Ronny Voets met een paar stevige kuitenbijters een prima generale repetitie voor de Marathon Tilburg in mei. “Aanvankelijk wilde ik de eerste helft rustig lopen en de tweede helft versnellen. Toen duidelijk werd dat het wel 24 graden kon worden heb ik dat plan laten varen”, zei Ronny na afloop. “Ik heb nu 32 kilometer in marathontempo gelopen en daarna het tempo teruggebracht toen het echt warm begon te worden.” Hij eindigde in een tijd van drieënhalf uur.

In Rotterdam hadden Frank en Roxanne hun oorspronkelijke schema bijgesteld tot even boven de vier uur. “Tot 25, 26 kilometer hebben we op dat schema samengelopen”, kijkt Frank terug. “Bij een drankpost zijn we elkaar toen uit het oog verloren, maar we hadden al afgesproken dan gewoon door te lopen.” Na 30 kilometer kreeg Frank last van kramp: “Ik heb toen een paar keer gerekt en moeten wandelen. Dat heeft me veel tijd gekost, maar ik was vastbesloten hem uit te lopen. En da’s gelukt.”

Debuut
Het besluit om samen de hele marathon te lopen werd in januari genomen. “Het herstel na de halve marathon van Eindhoven in oktober ging goed”, motiveert Roxanne de keus om voor de hele te gaan. Eindhoven was immers pas haar tweede halve marathon. “En daarbij is onze manier van vier keer per week trainen volgens de ‘Sportrusten-methode’ heel goed bevallen.” De langste duurloop in de voorbereiding van bijna 15 weken was nu slechts 16 kilometer. Onmogelijk, denken velen. “We hebben bewezen dat het wél kan”, beamen zowel Frank als Roxanne. “Doordat je minder traint blijf je veel fitter.” In de eerste helft verloren ze door de drukte wel wat tijd. “Nadat ik Frank kwijt was, voelde ik voor het eerst m’n bovenbenen toen we een tunnelbak uitkwamen. Maar onderweg had ik constant het gevoel van ‘ik ga dit redden’. M’n conditie was gewoon goed, waardoor ik ondanks de warmte m’n tempo goed kon vasthouden”, besluit Roxanne. “Het ging super, echt heel super.”

Frank heeft door zijn overbelastings-blessure de laatste week helemaal niet meer gelopen. “Ik voelde me in m’n eerste marathon volgens deze nieuwe methode veel fitter en uitgeruster dan toen ik ook langere duurlopen als voorbereiding deed”, analyseert Frank Coppelmans. “Daar lag het niet aan, ook niet aan die blessure. Het was alleen die vervelende kramp.”

tekst Pieter Grootes


Deel op sociale media:

Terug naar boven