Baanatletiek

BEST - De Ben Saris Meerkampen zijn met ruim driehonderd deelnemers zonder meer het grootste evenement van AV Generaal Michaëlis, gecombineerd met de nationale meerkamp voor masters en dit jaar op speciaal verzoek met een tienkamp voor de vrouwen. Het leverde afgelopen weekend een nationaal record op bij de tienkamp voor vrouwen, plus een nationaal, Europees en bijna-wereldrecord bij de vrouwen masters 80-plus.

Maar het is vooral de saamhorigheid die de meerkampers eigen is die er weer uitspringt. Het applaus als een atleet weer de volgende hoogte bij het polsstokhoogspringen haalt, ook al zijn het concurrenten. Het elkaar even omhelzen als de afsluitende 800 of 1500 meter van de meerkamp voor de senioren er weer opzit en alle deelnemers uitgeput op het tartan liggen.
Het zat Nick van Bree (17), een typische meerkamper, niet mee bij de voorbereidingen van zijn thuiswedstrijd. Vanwege een pijntje in de enkel moest hij al twee weken rust nemen, gecombineerd met fysiotherapie. Slechts twee recente trainingen had hij nog pijnvrij als voorbereiding kunnen doen. “De eerste drie onderdelen van de tienkamp, de 100 meter sprint, verspringen en kogelstoten gingen best goed”, doet Nick verslag. “Daarna, bij het hoogspringen kwamen de pijntjes weer terug.” Terwijl dat juist het onderdeel is waar hij normaal de meeste punten pakt. Nick kwam nu niet hoger dan 1,57 meter, waar hij normaal rond de 1,75 meter haalt. Ook de 400 meter, 110 meter horden en de afsluitende 1500 meter moest hij noodgedwongen laten schieten. “Het discuswerpen, polsstokhoogspringen en speerwerpen heb ik rustig meegedaan.”

Specialisatie
Sinds vier maanden volgt Nick tweemaal per week de specialisatietraining hoogspringen van GM-trainer Adri Raaimakers in Breda of Rijen: “Ik moest Adri eerst wel overtuigen dat ik het wel aankon om met zijn groep mee te trainen. Die mannen springen wel 1,90 tot 2,00 meter en bereiden zich voor op het NK.”
Zijn plannen voor de rest van het baanseizoen zijn eerst volledig herstellen. “En dan misschien begin september nog een tienkamp. Ik merkte altijd wel dat ik tijdens een tienkamp de meeste punten haalde bij het hoogspringen” sluit Nick af. “Ik krijg steeds meer een voorkeur voor het hoogspringen, maar volledig afscheid nemen van de tienkamp wil ik nu nog niet. Dat is veel te leuk, bovendien zou ik ook die saamhorigheid van twee dagen met elkaar optrekken gaan missen.”

fotobijschrift 

tekst Pieter Grootes
foto